BATAILLE GEORGES Historia oka i inne historie [ilustracje Hans Bellmer]

Georges Bataille (1897-1962) - francuski pisarz. Jego życie naznaczone chorobą ojca, doświadczeniem wojny, intensywnymi kontaktami z surrealistami i własnymi poszukiwaniami filozoficznymi — ukształtowało pisarza, który traktował literaturę jako przestrzeń przekraczania norm, tabu i samego języka.

Hans Bellmer (1902-1975) - autor ilustracji do powojennego wydania Historii oka, urodził się. Jego twórczość — skoncentrowana na figurze lalki, cielesnej deformacji i erotycznej ambiwalencji idealnie współbrzmiała z bataillowską ideą transgresji, tworząc jedną z najbardziej radykalnych ikonograficzno‑literackich współprac XX wieku.

Georges Bataille traktował literaturę jako przestrzeń transgresji, a "Historia oka" jest jednym z najbardziej skrajnych przykładów tej poetyki: krótką, brutalnie intensywną opowieścią, w której erotyzm staje się narzędziem filozoficznego przekroczenia norm, tabu i samego języka. Pierwsza wersja ukazała się w 1928 roku pod pseudonimem Lord Auch i była ilustrowana litografiami André Massona . W 1947 roku powstała nowa, całkowicie przepisana wersja, tym razem z ilustracjami Hansa Bellmera, jednego z najważniejszych surrealistów, którego twórczość koncentrowała się na cielesności, erotycznej deformacji i figurze lalki jako obiektu pożądania i okrucieństwa .

Bellmer stworzył do tej edycji cykl rycin. Gęstych, precyzyjnych, drapieżnych które nie tyle „ilustrują” tekst, ile wchodzą z nim w dialog. Jego obrazy są wizualnym odpowiednikiem bataillowskiej transgresji: ciało jest tu rozszczepione, multiplikowane, erotycznie napięte, a jednocześnie kruche. Współpraca Bataille’a i Bellmera była możliwa dzięki Alainowi Gheerbrantowi, który połączył ich w 1946 roku, otwierając drogę do jednej z najbardziej radykalnych książek XX wieku, publikowanej w warunkach powojennej clandestinité i natychmiast objętej cenzurą, połowę nakładu z 1947 roku skonfiskowano i zniszczono na polecenie francuskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych .

W późniejszych latach „Historia oka” była wielokrotnie wznawiana, a Bellmer pozostał jej najważniejszym ilustratorem. Jego ryciny stały się integralną częścią recepcji tekstu, nadając mu wymiar nie tylko literacki, lecz także ikonograficzny. Dopełniają opowieści Bataille’a o erotyzmie jako doświadczeniu granicznym, prowadzącym ku temu, co Bataille nazywał „wewnętrznym doświadczeniem” . Przestrzeni, gdzie ciało, pożądanie i śmierć splatają się w jedną, niepokojącą całość.

Tytuły opowiadań :

Oko błękitu, Madame Edwarda, Historia oka, Błękit nieba, Miłość istoty śmiertelnej, Umarły.