| Autor | HERBERT ZBIGNIEW |
|---|---|
| Ilość stron | 866 |
| Ilustracje | faksymilia utworów |
| Miasto | Kraków |
| Redakcja | Ryszard Krynicki |
| Rodzaj okładki | tektura lakierowana |
| Rok | 2021 |
| Seria | Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5, Tom 115 |
| Stan zachowania | bardzo dobry -, minimalne otarcia okładki, drobne zadrapanie na licu okładki |
| Wydawca | Wydawnictwo a5 |
| Wymiary | 24 x 17 cm. |
Zbigniew Herbert (1924-1998) - poeta i eseista, autor utworów dramatycznych i słuchowisk, pisarz o wielkim dorobku, wyjątkowym autorytecie artystycznym i moralnym, o biografii tragicznie uwikłanej w historię XX w.
Herbert należy do najważniejszych polskich poetów XX wieku — twórca niezwykle precyzyjnego, etycznego i intelektualnego języka poetyckiego. Jego wiersze łączą ironię z moralnym niepokojem, a klasyczna forma często służy do opisywania współczesnych dramatów. Postać Pana Cogito, jeden z jego największych wkładów w literaturę, stała się symbolem człowieka próbującego zachować godność i rozsądek w świecie pełnym przemocy i chaosu.
W poezji Herberta szczególnie mocno wybrzmiewają tematy odpowiedzialności, pamięci, historii i indywidualnego sumienia. Jego styl jest oszczędny, klarowny, a jednocześnie pełen ukrytych napięć i erudycyjnych odniesień — od antyku po współczesność.
Wydawnictwo a5 przygotowało „Wiersze zebrane”, monumentalny tom obejmujący cały dorobek poetycki Herberta. To edycja staranna, krytyczna, oparta na porównaniu różnych wydań i rękopisów, dzięki czemu czytelnik dostaje możliwie najpełniejszy obraz jego twórczości. Książka porządkuje wiersze chronologicznie, co pozwala śledzić rozwój jego stylu — od wczesnych, bardziej metaforycznych utworów po późne, surowe i przejmujące teksty.
Tom obejmuje wszystkie dziewięć książek poetyckich Herberta, ułożonych chronologicznie:
1. Struna światła (1956)
Debiutancki tom — wczesny Herbert, metaforyczny, bardziej liryczny.
2. Hermes, pies i gwiazda (1957)
Poezja bardziej intelektualna, z wyraźnymi odniesieniami do antyku.
3. Studium przedmiotu (1961)
Tom, w którym Herbert zaczyna budować swój charakterystyczny styl: rzeczowy, klarowny, ironiczny.
4. Napis (1969)
Wiersze o pamięci, historii, odpowiedzialności.
5. Pan Cogito (1974)
Najbardziej znany tom — pojawia się postać Pana Cogito.
6. Raport z oblężonego Miasta (1983)
Poezja czasu stanu wojennego, jeden z najważniejszych tomów w historii polskiej literatury.
7. Elegia na odejście (1990)
Tom bardziej osobisty, melancholijny.
8. Rovigo (1992)
Późny Herbert — surowy, przejmujący, pełen rozrachunków.
9. Epilog burzy (1998)
Ostatni tom, wydany pośmiertnie — zapis schyłku życia i walki o sens.
aneksy
przypisy, indeksy, faksymilia rękopisów
wiersze odnalezione w rękopisach i dopisane przez Ryszarda Krynickiego
układ chronologiczny
staranna redakcja i komentarze edytorskie