| Autor | MALEWICZ KAZIMIERZ |
|---|---|
| Materiał | serigrafia na papierze |
| Nakład | 325 / 750 |
| Rok | 1915 / 1984 |
| Stan zachowania | bardzo dobry, kolekcjonerski |
| Wydawca | ACTE III, Belgium |
| Wymiary | papier 60 x 60 cm w świetle passe - partout; w podwójnej biało-czarnej ramie o wym. 90 x 90 cm. |
Edycja limitowana 325/750.
Kwadraty w czerni i bieli to najbardziej charakterystyczna część twórczości Malewicza.
Kazimierz Malewicz (1878-1935) - rosyjski malarz, pedagog, teoretyk sztuki, twórca suprematyzmu. Droga twórcza Malewicza prowadziła przez wszystkie niemal kierunki w malarstwie pierwszej połowy XX wieku: fowizm, futuryzm, kubizm i wreszcie abstrakcjonizm. Wczesny okres jego twórczości naznaczony był silnymi wpływami rosyjskich postimpresjonistów, sztuką i teorią Paula Cézanne’a, jak również fowizmu, kubizmu i ekspresjonizmu. Około 1915 roku Malewicz dokonuje jednak radykalnego zwrotu w swojej działalności artystycznej, zastępując, tworzone do tej pory malarstwo figuratywne, abstrakcją. Na kanwie rewolucyjnej teorii Malewicz stworzył swoje największe arcydzieła „Czarny kwadrat na białym tle” – który wystawiony został w 1915 roku na wystawie w Piotrogrodzie, będącej pierwszą prezentacją dzieł suprematycznych i zarazem „Ostatnią wystawą futurystów 0.10”. Chwilę później Malewicz stworzył „Biały kwadrat na białym tle”, który zaprezentował w 1918 r.
Malewicz pochodził z zamieszkałej w Rosji polskiej katolickiej rodziny szlacheckiej. Zawsze deklarował swoje polskie pochodzenie i narodowość. Początkowo znajdował się pod wpływem Paula Cézanne’a, rosyjskich postimpresjonistów, fowizmu, ekspresjonizmu i kubizmu. W 1915 roku w Petersburgu ogłosił program suprematyzmu, najbardziej radykalnego kierunku abstrakcjonizmu. Odrzucał ikonografię sztuki przedstawieniowej, uznając linię prostą oraz nie występujący nigdzie w przyrodzie kwadrat jako symbole przewagi człowieka nad chaosem. W czerwcu 1915 Malewicz namalował obraz, na którym widnieje na białym tle pojedynczy obiekt malarski - czarny kwadrat.
Malewicz nazwał ten rodzaj sztuki bezprzedmiotową i określił wymyślony przez siebie system przewagi czystego koloru mianem suprematyzmu. Pierwsza wystawa dzieł suprematycznych miała miejsce w Petersburgu, w grudniu 1915, i odbyła się w ramach ostatniej wystawy futurystów.