Konstanty Ildefons Gałczyński Ślubne obrączki [poezje, wydanie pierwsze]

Wydanie I.

"Ślubne obrączki" (1949 r.) - tom wierszy zawiera utwory poświęcone miłości, rodzinie, codzienności oraz powojennej rzeczywistości. Pełne charakterystycznych dla poezji Gałczyńskiego  liryzmu, muzyczności języka, humoru oraz połączenia realizmu z poetycką wyobraźnią.

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) - był jednym z najbardziej rozpoznawalnych poetów polskich XX wieku, twórcą o wyraźnie osobnym stylu, łączącym lirykę, groteskę, ironię i fantazję. Urodzony w Warszawie, związany z literackim środowiskiem dwudziestolecia, szybko zdobył popularność dzięki swojej muzycznej frazie, lekkości formy i umiejętności przechodzenia od żartu do wzruszenia w jednym wersie.

W latach 30. stworzył cykl Zielona Gęś, który stał się jego znakiem rozpoznawczym. Miniaturowy teatr absurdów, w którym groteska służyła komentowaniu współczesności. Okres wojenny spędził w oflagu, gdzie jego poezja nabrała tonu elegijnego i bardziej skupionego. Po 1945 r. tworzył w Krakowie i Sopocie, pisząc zarówno liryki osobiste, jak i utwory satyryczne, często inspirowane codziennością.

Gałczyński pozostawił dorobek, który do dziś wyróżnia się muzycznością, ironią i melancholią. Jego poezja jest jednocześnie lekka i poważna, fantastyczna i głęboko ludzka, dzięki temu zajmuje trwałe miejsce w polskiej kulturze literackiej.