KANTOR TADEUSZ Pisma [Metamorfozy, Teatr śmierci, Dalej już nic…] t. 1-3

Tom 1 - Metamorfozy. Teksty o latach 1934-1974

Tom 2 - Teatr śmierci. Teksty z lat 1975-1984

Tom 3 - Dalej już nic... Teksty z lat 1985-1990

Tadeusz Kantor (1915-1990) - był jednym z najważniejszych twórców awangardy powojennej: malarzem, scenografem, reżyserem, teoretykiem sztuki, a przede wszystkim autorem własnego, radykalnego języka teatralnego. Jego pisma, wydane w trzech tomach przez Ossolineum i Cricotekę — tworzą intelektualny kręgosłup całej jego twórczości, odsłaniając proces myślenia, który stał za „Teatrem Informel”, „Teatrem Happeningu”, „Teatrem Śmierci” i późnymi, autobiograficznymi spektaklami.

Tom pierwszy obejmuje wczesne teksty teoretyczne i manifesty, w których Kantor formułuje swój sprzeciw wobec akademizmu i sztuki dekoracyjnej. To okres informelu: notatki o materii, destrukcji, przypadku, o sztuce jako akcie ryzyka.

Tom drugi skupia się na pismach teatralnych z lat 60. i 70., kiedy Kantor rozwija ideę happeningu, „realności najniższej rangi”, obecności przedmiotu i aktora jako elementu nie‑hierarchicznej kompozycji. To tu pojawiają się jego najważniejsze koncepcje: ambalaż, manekiny, przedmiot‑bio‑obiekt, a także refleksje nad „Umarłą klasą”.

Tom trzeci zawiera późne zapiski, komentarze do spektakli, dzienniki pracy i teksty autobiograficzne, w których Kantor wraca do pamięci dzieciństwa, do Wielopola, do figury powrotu i utraty. To najbardziej intymna część: sztuka jako pamięć, teatr jako miejsce, w którym przeszłość staje się materialna.