| Autor | Umberto Eco |
|---|---|
| Ilość stron | 48 |
| Miasto | Warszawa |
| Rodzaj okładki | tektura lakierowana |
| Rok | 2007 |
| Stan zachowania | bardzo dobry, kolekcjonerski |
| Tłumaczenie | Adam Szymanowski |
| Wydawca | Świat Książki |
| Wymiary | 19 x 12 cm. |
Odczyt wygłoszony w 1981 r. z okazji 25 lecia Biblioteki Miejskiej w Mediolanie.
Umberto Eco (1932-2016) - włoski pisarz, semiotyk, filozof i bibliofil, należał do najwybitniejszych intelektualistów XX wieku. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmowała refleksja nad książkami i bibliotekami, które postrzegał nie tylko jako magazyny wiedzy, lecz także jako przestrzenie pamięci, dialogu i intelektualnej przygody.
W słynnym eseju „O bibliotece” (De Bibliotheca, 1981) Eco z humorem i erudycją opisywał idealną bibliotekę, podkreślając, że jej zadaniem jest nie tylko dostarczanie poszukiwanych informacji, ale również umożliwianie odkrywania rzeczy, o których czytelnik wcześniej nie wiedział. Biblioteka powinna pobudzać ciekawość, sprzyjać przypadkowym odkryciom i przypominać, że wiedza jest zawsze większa od tego, co już znamy.
Motyw biblioteki pojawia się także w jego najwybitniejszej powieści, „Imię róży” (1980), gdzie labiryntowa średniowieczna biblioteka staje się symbolem ludzkiego dążenia do prawdy, ale i niebezpieczeństw związanych z ukrywaniem wiedzy. Dla Eco biblioteka była metaforą całej kultury: nieskończoną siecią tekstów, idei i interpretacji, dzięki której każda epoka prowadzi rozmowę z przeszłością. Jego refleksje pozostają jednym z najważniejszych współczesnych głosów w obronie książki, czytelnictwa i humanistycznego dziedzictwa.