CHAGALL MARC Moje życie

CHAGALL MARC Moje życie

2003, Kraków

35,00 zł
dostępny | jedyny egzemplarz
AutorCHAGALL MARC
Ilość stron267
Ilustracje59
MiastoKraków
Nr wydaniapierwsze polskie
Rodzaj okładkibroszura lakierowana
Rok2003
Stan zachowaniabardzo dobry -, niewielkie otarcia
TłumaczenieJolanta Sell
WstępBella Meyer
WydawcaIRSA
WymiaryH= 23 cm.

"Za francuskim wydaniem polską edycję ilustrują rysunki i akwaforty młodego Chagalla.

Chagall opowiada przede wszystkim o tym, jak stał się artystą. Wraca do wspomnień z rodzinnego Witebska - żydowskiego miasteczka na Białorusi - i jego barwnych postaci: muzykantów, rabinów, handlarzy i własnej rodziny. Wspomina, jak z pasją ich malował, chociaż w jego otoczeniu nikt tych "bazgrołów" nie cenił. W rosyjskich akademiach i pracowniach, gdzie zmuszano go do kopiowania gipsowych odlewów, malarskie fantazje Chagalla także nie budziły entuzjazmu. Dopiero kiedy wyjechał w 1911 roku do Paryża, poczuł się naprawdę wolnym artystą. W paryskim awangardowym tyglu chłonął nowe prądy, zwłaszcza kubizm, nie przestając być sobą.

W 1914 r. Chagall przyjechał do Rosji "na chwilę", ale wybuch wojny odciął mu drogę powrotu na Zachód. Potem przyszła rewolucja. Jak inni awangardowi twórcy (Meyerhold, Tatlin, Malewicz) zaangażował się w budowę nowego świata. Został dyrektorem szkoły sztuk pięknych w Witebsku. Pierwszą rocznicę rewolucji uczcił, rozwieszając transparenty, na których wymalował swe bajeczne zwierzęta - zielone krowy i wzlatujące ku niebu konie. Pytano go, co to ma wspólnego z Marksem i Leninem, na szczęście realizm socjalistyczny nie był jeszcze jedyną obowiązującą doktryną. Chagall nawet na Trockiego patrzył malarskim okiem, spostrzegając najpierw jego niebiesko-czerwony nos.

Porewolucyjna rzeczywistość szybko go rozczarowała. Miał szczęście i mocnych protektorów. Łunaczarski w 1922 r. wystarał się o paszport dla niego. A gdyby nie wyjechał? Kto wie, czy nie podzieliłby tragicznego losu Meyerholda.

Chagall miał przed sobą jeszcze 60 burzliwych lat. Co było dalej, dopowiadają w książce jego wnuczki - Bella Meyer i Meret Meyer Graber. Chagall skończył pisać "Autobiografię", kiedy miał 35 lat. Wyłania się z niej portret już w pełni dojrzałego artysty, który rzuca wyzwanie światu. Z nadzieją, że Europa go pokocha, a z nią jego Rosja. "

źródło: Wyborcza.pl


Zobacz również